ص 1315 ، س 21 : در نسخهء ما : « پسر قاهر خليفه احمد رضى الله » خوانده شده است كه اين همه نادرست است . نام مادر راضى نيز در نسخهء ما بنادرست « راحم » آمده است . البته در مروج الذّهب نيز ( ج 2 ، ص 702 ) نام راضى كه « محمّد بن جعفر مقتدر » آمده است درست نيست . « الراضى باللَّه ابو العبّاس احمد بن المقتدر . . . كانت خلافته ست سنين و عشرة اشهر و عشرة ايام ، و كان عمره اثنتين و ثلاثين سنة و شهورا ، و كانت علَّته الاستسقاء ، و كان اديبا شاعرا . . . » ( الكامل ، ج 8 ، صص 366 - 282 ) . « الراضى باللَّه . . . شاعر و فصيح و ذكى و عاقل و متفرّد شد به چيزها كه بعد از او هيچ خليفه آن نداشت : يكى آنكه اشعار او را مدوّن كردند ، و پيش از او هيچ خليفهء عباسى را ديوان شعر نيست ، ديگر آنكه تدبير ملك خويش مىكرد و به استشارت وزراء محتاج نمىشد ، و ديگر آنكه روز آدينه را بر منبر خطبه كرد و هيچ خليفه را بعد از او آن اتفاق نيفتاد . . . » تجارب السّلف ، ص 216 ) . ص 1317 ، س 11 : نام مادر طايع در متن ما مبهم است . صاحب مجمل التواريخ و القصص مىگويد ( ص 381 ) : « مادرش : ام ولد نام علم الملك و هر له ( ؟ ) نيز گويند . . . » شمار سالهاى خليفگى طايع ، گوناگون آمده است : صاحب مجمل التواريخ و القصص : هفده سال و چهار ماه و شش روز مىگويد ( ص 381 ) ، و ابن اثير : سبع عشرة سنة و ثمانية شهور و ستة ايّام . . . ( الكامل ، ج 8 ، ص 80 ) . ص 1317 ، س 18 : « هو المستكفى باللَّه ابو القاسم عبد الله بن المكتفى باللَّه على بن المعتضد باللَّه . . . » ( الكامل ، ج 8 ، ص 420 ) . هم ابن اثير مىنويسد كه او مردى داننده و خردمندى بود و به تشيّع مىگراييد ( همان ، ج 8 ، ص 421 ) . اين مستكفى سومين خليفه است كه چشمانشان ميل كشيدند . نخستين : القاهر ، سپس : متقى . ص 1318 ، س 3 : نام مادر مطيع در مجمل التواريخ و القصص ( صص 81 - 380 ) « مشعله » آمده است ، و سال